Karışık

Yüreğe dokunan şiirler, ruhumuza ulaşan şarkılar, içinde kaybolunası resimler, yaşadığını hissettiren filmler, heykeller...

Bu güzelliklere bakarken aklımda bir soru oluşuyor..

Eğer kendisinden olmayanı uzaklaştıran, aşağılayan, taşlayan, düz mantıklı, at gözlüklü, hisleri alınmışlar insansa, bu güzellikleri yapanlar kim; bu güzellikleri yapan insansa onlar kim?

Kaskatı

Şu dünyada, kötülükten çok iyilik kırıntıları ağlatıyor insanı sanki...

Kırık

Ne tuhaf değil mi, kırılgan olduğunu söyleyenlerin en çok kırabilmesi, kırdığını hiç düşünmeden..

Hassaslıkları tek taraflı çalışıyor ihtimal...

⅓+⅓+⅓=0

Akıl var, mantık da var ama bencillik had safhada olunca diğerlerinin hepsini süpürüyor...

Akşama Baban Gelsin de...

Görürsün dediğinde çocuğuna verdiğin mesajın "Beni insan yerine koymana gerek yok, asıl güç babandadır" olduğunu bilseydin...

×××

Teninden önce ruhu okşanmalı bir kadının...

Öyle "Güzelsin, harikasın"larla da değil..

'Hayatım bu akşam çocukları ben yatırayım"la

Ya da
"Çayı bu akşam ben demleyeyim"le

Ya da hiç olmazsa sofrayı kurarken masaya götürülen bir bardakla, sözlerini can kulağını dinlemekle, gözünün içine bakıp eline sağlık demekle,,,

Teninden önce ruhu okşanmalı bir kadının, yoksa başı ağrır her gece...

Hayallerin Öte Tarafı

Biliyor musun, o harika an hiç olmayacak...

Gölün kenarında, büyülü, duru manzaraya bakarken sivrisinekler rahat bırakmayacaklar meselâ. Ya da tek katlı evinin bahçesinde mangal yaparken arı istilasına uğrayacaksın. Ne bileyim, o vitrinde gördüğün ışıltılı ayakkabı vuracak bileğini. Çölde toz kaçacak burnuna ağzına, deniz tutacak teknede...

Velhasıl, o harika an hayallerindeki gibi olmayacak hiçbir zaman...

İçinde bulunduğun ana bak sen en iyisi..

Sanırım ancak bu anın tadını çıkartabilen , her zaman, her türlü aksiliğe rağmen hayatın tadını çıkartmayı bilir...

?

Birden durup düşündüm... Bu kadar çok okurken yaşamayı geri plâna atıyor olabilir miydim?

Hiç bilmediğim bir yeri özlüyorum sanki.

...

Sen benim gördüğüm kadardın, ötesi değil..
Ne azdın ne fazlaydın.
Gözlerinde parlayan yansımamdın
Ne kapatsan yok olurdum
Ne baksan artardım.
Sen
Benim
Gördüğüm
Kadardın...

Kış İnsanı

Havadaki soğuk kokusu neden mutluluk verir ki bir insana ?

İçine derin derin çekince yaşadığını hissettiğinden mi?

Yoksa sevdiğine sarılmaya , sımsıkı sarılmaya fırsat verdiğinden mi?

Dumanı tüten bir fincan çay, yumuşacık battaniye ve başını yasladığın omuz. Uzun gecelerde uzun dinlenceler, ruhunu yakalayış, kitapların büyülü dünyasında kayboluş...

Kış...

Sonbaharın büyülü romantizmi ile ilkbaharın mucizevi yeniden doğuşu arası küçük bir kendine dönüş molası...

Yirmi Dört Yaşım

Sen bana ne kadar uzaksın, bense sana o kadar yakın...

Hayat Gelgitlerden İbaret..

Nasıl geldiğinde başın göğe ermezse gittiğinde de yerin altına girmezsin, merak etme...

Sıralama

Gülmek, hayatta kalmak için yapılması gerekenler listesinin en başlarında olmalı..
Nefes almak ve sevmenin hemen altında
Sarılmak ve umud etmenin hemen üzerinde..

Şşşş....

Karşındakine bir türlü lâf anlatamayıp bir de çok konuşuyorsun cevabını almak kadar ironik bir şey olamaz bence.

Bir susup pir susmak lâzım...