Bazen çok vuruyor Sebastiyan. Bazen düşünüyorum, düşündükçe nefes alamaz hale geliyorum. Neredeyse iki sene olacak . Dile kolay. Neredeyse iki sene. İki senedir bizim normal bir hayatımız yok. İki senedir dört haftalık aylara değil üç haftalık döngülere bakıyoruz. İki senedir sürekli tedirginiz. İki senedir o lânet hastalık kendini gizleyip ilaçları düşman gibi göstermeyi başarıyor. İki senedir bir arpa boyu yol kat edemedik , bu da iyi bir şey . İki senedir felekten gün kaçırıyoruz. Bazen saat. Bazen dakika. Arada unutuyoruz bir müddet. Azıcık umutlanıyoruz. Sonra yine önümüzde , gerimizde, her yerimizde beliriyor. O her şeyi içinde yaşıyor. Ben her şey aynıymış da normalşiz gibi yapıyorum. Bazen gecenin bir yarısı bir şarkı çarpıyor yüzüme. Ağlıyorum. Sabaha yeniden başlarım artık.