Karışık İşler

Hem az olmalısın hem çok.

Hem hep olmalısın hem hiç.

Hem ben olmalısın hem biz.

Hem nazik olmalısın hem sert.

Hem çocuk olmalısın hem büyük.

Hem gitmelisin hem durmalı.

Hem bitirmelisin hem devam etmeli.

Hem hatırlamalısın hem unutmalı.

Hem konuşmalısın hem susmalı....

Peki Ya Ben !

Diye avaz avaz bağırmak istiyor insan bazen...

Hımmm

Ağzı olan konuşuyor...

Beyni olan herkes de düşünse, ne güzel olacak :)

Hayat

Sisli bir yolda ilerlemek gibi...

Ne dönüp geçmişi bulabilirsin,

Ne bakıp ileriyi görebilirsin...

Lütfen

Hayallerimizi, umutlarımızı, kararlarımızı yeni yıl süsleriyle birlikte kutuya doldurup, bir sonraki yıla kadar orada bırakmayalım.....

...

Affetmek ya da affetmemek diye birşey yok sanki.. Unutmak veya unutamamakta bütün mesele...

Ne büyük ve cesur sözlerimiz var. Buna karşın ne küçük ve korkak yaşıyoruz...

Ekinoks

Verdiklerim oldu ve aldıklarım...
Kaybettiklerim oldu ve bulduklarım...
Acılarım oldu ve mutluluklarım...
Özlediklerim oldu ve kavuştuklarım...
Unuttuklarım oldu
Unutamadıklarım
Yaşadıklarım oldu
Yaşayamadıklarım
Ulaştıklarım oldu
Ulaşamadıklarım

Durdum.

Öyle bir gündü ki

Gece gündüze eş

Bir tarafımda ay
Bir tarafımda güneş....

Yaşamak Bazen

Eline tutuşturulmuş bir sayfayı gereksiz karalamalarla doldurduktan sonra geriye kalan küçük bir köşeye resim yapmaya çalışmak gibi...

._._._._

Düşersin, kalkarsın,
ıslanırsın, kurursun,
azalırsın, çoğalırsın,
küçülürsün, büyürsün,
nefret edersin, seversin,
ağlarsın, gülersin,
durursun, koşarsın,
dibe vurursun, uçarsın....

Sen yeter ki her şeyin geçeceğini unutma....

~^~^~

Uçmama gerek yok yükseklere, gökyüzünün keyfini çıkartmam için.
Ya da inmeye derinlere, denizin tadına varmam için.
Ben öyle uzanırım suyun üzerine,
Kulaklarımda denizin sesi,
Vücudumda dalgaların valsi,
Karşımda gökyüzünün sakinliği,
Içime çekip tüm güzellikleri
Dalar giderim...

İki Çocuk Annesi

İkisine de eşit davranmaya çalışmak değil zor olan, asıl mesele ikisine de farklı davranmak gerekmesinde ...

Hayatta

Sürekli doğru bildiklerini yaparak da çok yanlış bir yere varabilir insan.

.........

Karşıki evin bacasından çıkan duman bir o yana bir bu yana savruluyordu. Çiseleyen yağmr önce kara dönüşmüş, ağzımıza bir parmak bal çalıp kaybolmuştu çabucak. Çocuk odasında küçük oğluş uydurduğu şarkısını savaş seslerine karıştırıp söylüyordu keyifle. Saksıdaki küçük çiçek büyüyordu. Rüzgâr sesi sıcacık evimde olduğumun huzurunu duymamı sağlıyordu sanki. İçimde tarifsiz bir mutluluk hüzne karışıyor. Hüzün mü beni mutlu ediyor, mutluluk mu hüzünü barındırıyor anlayamıyordum. Yaşamak, sanki bu dakikaların havada asılı gibi durduğu tuhaf zaman diliminde daha bir yanıbaşımdaydı da ben onu yakaladığımı düşündüğüm anda uzaklaşıp gidiyordu avuçlarımın arasından. Penceremin önüne konmuş kumruları seyredercesine belli etmeden bakmam gerekiyordu sanki hayata. Hayat neydi ki? Bir duygu karmaşasından başka. Ya da belki o duygu karmaşaşası sadece bir karmaşaydı bizi asıl amaçtan uzaklaştıran. Hayat bir olaylar dizisi hareketler bileşkesi, durup düşünmeden, çok fazla ölçüp biçilmeden çılgın bir tempoyla birşeyler üretmek ve o yoğun günün ardından kendini yatağa attığında hissettiğin mutluluk, minnet ve birşeyler başarmanın gururuydu. Sorular soruları kovalıyordu. Oysa ben, kafamın içinde sürekli sorular üreten şeyden kaçmak , saf sıradan sessiz bir an yaşamak istiyordum .

karışıkbahardüşünceleri

belkideertelediğimizherşeyiyapacakkadaryarınyokturelimizdesıkışıktıkışıkyaşamlarımızıniçindeçokönemlikonularımızınarasındatatlıbirrüyaolarakhepertelediğimizşeylerseasılyaşamakelimizinaltındanbirerbirerkaçıyordostumbukarışıklığınarasındaanlamıyoruzbilekaçıpgittiğinihepdahafazlagünvarsanıyoruzgünvarvarolmasınadabizvarmıyızbakalımbizvarsakbileaynımıyızbakalımaynıysakbilegücümüzyetecekmibakalım....