Bir-İkim

Pırıl pırıl bir güneş vardı yola çıkarken. Işıl ışıldı etraf. Keyifle ilerliyor geride bırakıyorduk herşeyi. Zaman evler, ağaçlar, insanlar ...

Kapıları , pencereleri sımsıkı kapatıp sonra da karanlıktan yakınmanın bir anlamı yok.

Geçen zamana, giden bahara, yağan yağmura inat, doğan günü karşılamak için her sabah, tutunmak demek.

Son sürat tükettik güzel sözleri, geriye acı bir tat kaldı.

Şimdi ben bu makyajı yapmasam, bu gülümsemeyi takmasam dudağıma. Şimdi ben saçlarımı dağınık bıraksam, silsem ojelerimi, süslü püslü kahkaha...

Güzel bir tabloya nerede rastlanacağı belli olmaz . Bazen bir sergide, bazen yıkanan bir arabanın penceresinde...

Sen "sen" olarak kalacaksın hep, ben de "ben". Arada bir kaçamaklarda "biz" olacağız. Sonrası... Sonrası halat...

Bir varmış bir yokmuş diye başlar ya masallar. Demek ki her masalda gerçeğin ta kendisi var.

Rüzgarla dans eden yapraklar üzerinde Oynaşıyordu gün ışığı Bir küçük gonca açmış Kucaklıyordu yaşamı Minik kuş cıvıldıyordu Her şey öyle gü...

Bazen "Tuzu uzatır mısın?", "Film seyredelim mi?" gibi manalı cümlelerin dışında konuşmak o kadar saçma geliyor ki. Kork...

Üzerini örtmüşüz dallarla, çiçeklerle rengarenk. Altında koskocaman kapkara bir boşluk. Üzerinden atlıyor, kenarından geçiyoruz.

Köprülerdi bizi bağlayan birbirimize. Kiminde karşılaştık. Kimini birlikte aştık.

Nereye gideceğimi seçmesi o kadar zor olmazdı aslında bir yol ayrımına geldiğimi fark etseydim eğer

Tatil dediğimiz şey A noktasından kalkıp hiç mola vermeksizin B noktasına varmak ve orada aynı eskisi gibi kalmak olmamalı sanırım.

Gecenin içinde, ne kadar sıcak görünüyor ışıl ışıl bir pencere.