Olmuyor Manxcat. Annemle vakit geçirmek zorundayım. Dolayısıyla onun unutup tekrar tekrar söylediği şeylere sabırla cevap vermem gerekiyor. Eksiklerini tamamlamam, çarpıntısı tuttuğunda ilgilenmem. Bu sırada sinirim tepemde ise arada söylendiğim için bir de üzülüyorum. Can kemoterapi aldığından yemeklerini ayarlamam. Onu görmeye gelen akrabalarını ve onu yalnız bırakmak istemeyen arkadaşlarını ağırlamam gerekiyor. Zira üç haftanın iki haftası hali pek olmuyor. Hali yerinde olduğunda gezmem gerekiyor. İyileşebilecek mi bilmiyorum. Ona fazla zaman ayıramıyorum zira annem de var, onu bırakamıyorum. Bir de bunun üzüntüsü var. Bilgehan okulu bırakıyor. Onu saldım, daha ilgilenecek halim kalmadı zira. Yemekti, temizlikti hepsini minimum düzeyde yapıyorum zaten. Akşamları paso yatıp zaman geçiriyorum. Ama depresyon tüm gücümü silip süpürüyor. O olmasa yine ayakta kalacağım da...
Uzaktan ahkâm kesiyor gibi oldum farkındayım. Amacım asla bu değil. Yazı dili yetersiz kalıyor bazen. Keşke yakın olup el verebilsem...
Depresyon için destek alıyor musun? Ben yataktan çıkmak istemiyordum; herkes, her şey sinirime okunuyordu. Pencerelere, burdan atlasam ölür müyüm acaba diye bakıyordum. Sonra ilaç ve terapi ile toparlamaya başladım. İlacı bırakmayı hiç düşünmüyorum. Sonsuza dek destekle devam edebilirim. Tek başıma devam edemem. Sen de bir denesen mi acaba ilaç desteği almayı? Depresyonla tek başına başa çıkmak çok zor.
Bilgehan'ın bir iş, mantıklı bir gelecek planı var mı? Planı yoksa sonsuza dek sizin evde bedavaya kalamayacağını, bu yaşta amaçsız bir gence hizmetçilik ve otel hizmeti sunmayacağını anlat ona lütfen. Ben zamanında kardeşime yaptım aynısını. Şükür iş güç sahibi oldu, hayatını tek başına idame ettiriyor. Umarım Bilgehan da kendi yolunu en iyi şekilde çizer.
Yok canım, öyle düşünmedim. Aslında kendime yazdım o yorumu. Aklımdakileri önüme dökeyim diye. İlaç desteğini pek düşünmedim zira normalde bu hormonlarıma bağlı olarak vurup geçen bir durum. Sadece bazen daha uzun vuruyor ve benim pek kaldıracak halim kalmadı. Normalde östrojen söktürücü ilaç işe yarıyordu, en azından bana nefes aldırıyordu. Ama geçen gün ilk defa Bilgehan'ın ilaçlarından içsem mi diye düşünmedim değil. Biraz daha uzarsa sanırım destek alacağım. Zira olan çevremdekilere oluyor. Bilgehan konusu ise başka bir hikâye. Öpüyorum seni kocaman. Geçti geçti... Kendimize geleceğiz en kısa zamanda. Benim denize girmem lâzım :D
İlle tutunmak şart değil ki.
YanıtlaSilKısa bir mola, biraz dinlenip tekrar başlanabilir.
Keşke
SilSal Handan. Devril, yıkıl, yat, uzan biraz. Dinlen. Tutunmaya çalışma. Sen salınca birileri tutacak seni eninde sonunda. Dinlenmeye ihtiyacın var.
YanıtlaSilOlmuyor Manxcat. Annemle vakit geçirmek zorundayım. Dolayısıyla onun unutup tekrar tekrar söylediği şeylere sabırla cevap vermem gerekiyor. Eksiklerini tamamlamam, çarpıntısı tuttuğunda ilgilenmem. Bu sırada sinirim tepemde ise arada söylendiğim için bir de üzülüyorum. Can kemoterapi aldığından yemeklerini ayarlamam. Onu görmeye gelen akrabalarını ve onu yalnız bırakmak istemeyen arkadaşlarını ağırlamam gerekiyor. Zira üç haftanın iki haftası hali pek olmuyor. Hali yerinde olduğunda gezmem gerekiyor. İyileşebilecek mi bilmiyorum. Ona fazla zaman ayıramıyorum zira annem de var, onu bırakamıyorum. Bir de bunun üzüntüsü var. Bilgehan okulu bırakıyor. Onu saldım, daha ilgilenecek halim kalmadı zira. Yemekti, temizlikti hepsini minimum düzeyde yapıyorum zaten. Akşamları paso yatıp zaman geçiriyorum. Ama depresyon tüm gücümü silip süpürüyor. O olmasa yine ayakta kalacağım da...
SilUzaktan ahkâm kesiyor gibi oldum farkındayım. Amacım asla bu değil. Yazı dili yetersiz kalıyor bazen. Keşke yakın olup el verebilsem...
SilDepresyon için destek alıyor musun? Ben yataktan çıkmak istemiyordum; herkes, her şey sinirime okunuyordu. Pencerelere, burdan atlasam ölür müyüm acaba diye bakıyordum. Sonra ilaç ve terapi ile toparlamaya başladım. İlacı bırakmayı hiç düşünmüyorum. Sonsuza dek destekle devam edebilirim. Tek başıma devam edemem. Sen de bir denesen mi acaba ilaç desteği almayı? Depresyonla tek başına başa çıkmak çok zor.
Bilgehan'ın bir iş, mantıklı bir gelecek planı var mı? Planı yoksa sonsuza dek sizin evde bedavaya kalamayacağını, bu yaşta amaçsız bir gence hizmetçilik ve otel hizmeti sunmayacağını anlat ona lütfen. Ben zamanında kardeşime yaptım aynısını. Şükür iş güç sahibi oldu, hayatını tek başına idame ettiriyor. Umarım Bilgehan da kendi yolunu en iyi şekilde çizer.
Yok canım, öyle düşünmedim. Aslında kendime yazdım o yorumu. Aklımdakileri önüme dökeyim diye. İlaç desteğini pek düşünmedim zira normalde bu hormonlarıma bağlı olarak vurup geçen bir durum. Sadece bazen daha uzun vuruyor ve benim pek kaldıracak halim kalmadı. Normalde östrojen söktürücü ilaç işe yarıyordu, en azından bana nefes aldırıyordu. Ama geçen gün ilk defa Bilgehan'ın ilaçlarından içsem mi diye düşünmedim değil. Biraz daha uzarsa sanırım destek alacağım. Zira olan çevremdekilere oluyor. Bilgehan konusu ise başka bir hikâye. Öpüyorum seni kocaman. Geçti geçti... Kendimize geleceğiz en kısa zamanda. Benim denize girmem lâzım :D
Sil